Mijn Genade is u genoeg…
Een paar woorden die voor honderden mensen bewijzen dat God niet altijd tegemoet komt in hun genezing. Een vers dat volledig uit context en begrip wordt getrokken.
Spijtig, want juist deze tekst verteldt het tegenovergestelde…
En opdat ik mij door de uitnemendheid der openbaring niet zou verheffen, zo is mij gegeven een scherpe doorn in het vlees, namelijk een engel des satans, dat hij mij met vuisten slaan zou, opdat ik mij niet zou verheffen. Hierover heb ik de Heere driemaal gebeden, opdat hij van mij zou wijken. En Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is u genoeg; want mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. (2 Corinthe 12:7-9)
God is een genadig God. Hij is vol liefde en bewogenheid.
Een aantal jaren geleden zat ik met dat vers in mijn kop. Ik moest het antwoord weten. God onderwees mij over geloof en genezing, maar deze tekst bleek altijd maar in de weg te lopen. Nu ik ga geen teksten aanpassen naar mijn eigen context want dat zou niet fair zijn. God is de bron en daar moeten we naar luisteren. Hij mag van mij best de hele bijbel verklaren in mijn nadeel, maar alleen God mag dat. Mensen doen dat sowieso al. Als ze maar kunnen duidelijk maken dat ziekte van God komt en dat we dat moeten aanvaarden. Mmmmm…
Ok. Ik ga het proberen kort te houden hé. Genade wordt gewoonlijk gezien als; Lijden en blij zijn ermee, want God loopt naast ons. Dat is gedeeltelijk waar. Dat is zoals in een vrijspraak gekregen hebben, maar we zitten in de gevangenis, maar hé, we moeten blij zijn want de cipier loopt er ook nog… euh… dat is idioot.
In de eerste plaats is die “splinter” bij Paulus geen engel van God, maar een engel van satan. Dat is wel heel duidelijk. Wanneer is God’s kracht zichtbaar? In zwakheid wordt deze geopenbaard.
God’s kracht. Wanneer ik bijvoorbeeld zou ziek zijn en ik lees bijbelteksten en vertel mensen over God dan wordt God’s kracht en heerlijkheid niet geopenbaard. Alleen wordt er geopenbaard dat ik van God “*hou”. Simpel als dat. In Johannes 11 lees je het verhaal waar Lazarus sterft. Eerder kwamen de zussen van Lazarus al bij Jezus om hem te vragen dat Hij zou komen. Jezus zegt daar; “Deze ziekte is niet tot de dood, maar tot heerlijkheid van God, zodat de Zoon daardoor verheerlijkt zal worden” (vrij vertaald dus). Ondertussen sterft die kerel dan toch. De zusjes een beetje teleurgesteld. “Waart gij hier geweest, hij was ni gestorven”. Jezus denkt daar duidelijk heel anders over. Hij ziet niet met zijn verstand, maar met de wijsheid en woorden van God. (dat worden wij ook verwacht te doen). Even later wordt Lazarus uit het graf geroepen en jawel, hij komt eruit. NA VIER DAGEN. Daar is de genade. De blijdschap, de verheerlijking.
De zwakheid na het preken. Wanneer Jezus drie dagen gesproken had, werd Hij bewogen over het volk. Hij kon ze toch niet zonder eten naar huis sturen. MAAR er was duidelijk niet genoeg om uit te delen… zwakheid… maar Jezus nam wat er WEL was en dankte God, WETENDE dat God altijd tegemoet komt. Yep, meer dan vijfduizend mensen hadden eten. Het startkapitaal was 5 broden en 2 vissen. Wat zou jij doen in die situatie? “Ach we moeten lijden om de wil van Jezus!”. Geloof me vrij, honger lijden is niet de wil van Jezus! Ziekte is niet de wil van Jezus!
Al eens op gelet dat Jezus alleen maar deed wat Hij de Vader zag doen? En alleen maar vertelde wat Hij de Vader hoorde zeggen?
Word vervolgd…
(*wordt later nog verduidelijkt)
Recente reacties