Als je bij de hond zit…

10 06 2009

dogJe zal de uitdrukking wel kennen; “Als ge bij de hond zit dan krijgt ge zijn vlooien”

We hebben zelf thuis verschillende honden gehad en nu nog steeds hebben mijn ouders een hond. Ik kan me nog herinneren hoe irriterend die vlooien konden zijn. Je had zelfs op een bepaald moment geen zin meer om de hond nog maar te aaien. Je moet die dieren goed onderhouden en proper houden, maar zelfs dan nog. Wanneer je dan met je hond in de buurt van een andere hond komt met vlooien, yup, weer van dat. Wanneer je op plaatsen komt waar andere dieren komen die vlooien hebben en die mogelijk achterlaten in het gras of zo… yup, weer van dat. (ter verduidelijking: ‘geen van de honden die we thuis hadden, leek op de hond aan de linkerkant van deze tekst.) :-)

Het is bijna niet te geloven hoeveel christenen er in problemen zitten en hoe hard ze ook proberen, ze lijken er niet uit te raken. Maar niet tegenstaande, het is makkelijk. In de eerste plaats; ga naar een andere omgeving. Een omgeving waar geen ‘vlooien’ zitten. Wanneer ik in gesprek kom met mensen dan is het één van de dingen die ik heel erg benadruk. “Ga op zoek naar mensen die in de eerste plaats God zoeken en aanbidden. Zoek naar mensen die in jouw geloven, ook wanneer je fouten maakt. Vertrouw ten volle op God.

Wat je hoort en de raad die je opvolgt heeft heel veel invloed op je leven. De manier waarop je spreekt, omgaat met mensen, je emoties en een heleboel andere zaken. Je kan niet voetballer zijn en je opleiding gaan volgen bij een basktebalteam. Natuurlijk zal je dan niet scoren of geen team kunnen vormen met de andere teamleden. Je kan nooit op topniveau presteren. Maar wanneer je jezelf gaat omringen met mensen die jouw doelstelling gaan ondersteunen, dan pas kan je succes boeken.

Een vriend van me heeft snooker gespeeld en had een goede reputatie. Hij vertelde me dat wanneer je succes wil boeken dat je niet moet trainen met mensen die op een lager niveau staan, maar met mensen van een hoger niveau. Je kan van hen leren en je wordt automatisch gemotiveerd om beter te spelen. Je kan wel met anderen omgaan om hen iets bij te brengen.

Wanneer je het niet meer ziet zitten, laat je dan omringen met mensen die in jouw geloven en je ondersteunen in je visie en je doelen. Je moet niet iedereen opbellen, opzoeken en ook niet bij iedereen raad vragen. Luister naar die mensen die met jouw begaan zijn en als doel hebben je een niveau hoger te krijgen. Wanneer je droobraak wil in je leven, laat voor je bidden door mensen die kunnen zien wie je bent en geen raad geven uit alleen emotie of menselijk inzicht, maar vanuit God, vertrouwen en geloof. Je kan erdoor komen wanneer je jezelf toewijd van omgeving te veranderen. Ga geen mensen opzoeken die zelfs nog maar zeggen dat er iets niet mogelijk is. Jezus vertelde dat alle dingen mogelijk zijn voor hen die geloven en dat alle dingen mogelijk zijn voor God.

Gods zegen





Zo kom je in de hemel…

28 05 2009





Jeugdkamp 2008 Lombardsijde

28 07 2008

Een paar maand geleden vroeg iemand van onze gemeente of ik het zou zien zitten om mee te helpen met een jeugdkamp in Lombardsijde. Sinds gisterren ben ik weer thuis van het kamp.

Dit kamp ging uit van een Baptiste-gemeente in Lombardsijde. Het was de eerste keer dat ik een kamp meedoe en eerlijk gezegd is me dat goed meegevallen.

Het ging er allemaal heel gestructureerd aan toe, maar ook was er veel vrijheid voor de jongeren. We zijn ook bijna elke dag naar het strand geweest. Behalve dan op vrijdag want toen zijn we naar Bellewaerde geweest. Het is indrukwekkend om te zien hoe goed dat deze jongeren verzorgd worden voor maar 50€ voor de gehele week. Van zondag tot zondag. Is dat niet de max?

Het eten was enorm lekker.  Het leek wel  een hotel. Er was genoeg in overvloed en het was nog lekker ook. Ik hoop dit nog een keer te kunnen meemaken.

Er was ook een groep vanuit Florida die vrijwillig naar België komen om een handje toe te steken tijdens het kamp. Volgende week is er ook nog een kinderkamp en dan komt een ander team uit Amerika om een handje toe te steken.

Deze gemeente in Lombardsijde is echt wel bezig met de jeugd en verzorgen al die jongeren heel goed. Zowel vleselijk als geestelijk. Ik heb daar veel kunnen leren aangaande activiteiten en hoe je dingen kan aanbrengen door gebruik te maken van activiteiten.

God’s zegen





De Verloren Zoon – Part 4

25 06 2008

Iedereen?

 

Ben je er nog? Zit je nog te lezen? Ik stelde je een vraag. “Iedereen?” Lees het verhaal en merk het vervolg op.

 

“Hé, kom eens hier? Wat is daar aan de hand?”

De oudste zoon was nog aan het werk op het veld. Hij hoorde de muziek en het gelach wanneer hij in de buurt van het huis kwam. Daarmee riep hij één van de dienstknechten en vroeg hem wat er aan de hand was.

“Je broer is terug thuis. Je vader heeft het beste, gemeste kalf laten slachten en ze vieren daar feest nu.”

 

De oudste zoon bleef buiten staan. Hij weigerde een stap binnen te zetten.

“Wat denkt die wel?”

 

Dan komt papa naar buiten.

“Kom toch binnen. Kom mee feestvieren. Je broer is terug.”

De reactie van de oudste.

“Gij vind da normaal of wa? Ik zwoeg en ploeg en doe niks verkeerd, maar de diene daar die gaat al uw geld verbrassen, komt dan terugkruipen en dan gaat ge daar een feest voor geven? Ge hebt mij nog nooit een klein bokske gegeven om te kunnen vieren met mijn vrienden. Nee, dank u wel, ik blijf wel hier.”

 

Tot daar iedereen dus. Duidelijk dat niet iedereen blij is. Zo ook kan je dat terugvinden in het verhaal in Lucas 15. De schriftgeleerden zijn helemaal niet blij dat Jezus omgaat met tollenaars en zondaars. Ze werken zo hard en zijn zelf zo goed. Hij zou toch beter hen een beetje meer aandacht geven in plaats van die anderen die alles toch maar verbrassen. Waarom zou je daar je tijd in steken en je vermogen? Heel simpel. God houdt van ons. Zo simpel. En wanneer je na een pijnlijke reis weer thuiskomt dan is Papa maar om één ding blij. Dat Hij je weer in Zijn buurt heeft. Het doet Hem pijn te weten dat het niet goed met je gaat en dat je niet verzorgd wordt met het beste van het beste. Het doet Hem pijn te weten dat je verloren loopt, al denk je er zelf soms anders over. Hij wil je beschermen, maar geeft je ook de vrijheid het huis te verlaten. Het doet er niet toe of je hard zwoegt en ploegt. Hij houdt gewoon van je zoals je bent.

 

De meeste preken die ik ken blijven altijd maar op dit niveau ongeveer.

  1. Je bent een verloren en zondig zoon.
  2. Je moet nederig  zijn en berouw hebben.
  3. God doet de deur voor je open wanneer je klopt.
  4. Je moet dienaar worden.
  5. We herkennen onze eigen afgunst vanwege de afgunst van de oudste zoon.

 

Ik denk dat je wel weet dat wanneer dit is wat je leest, dat je echt wel moet herlezen en dat je die liefde van de vader echt niet begrepen hebt en echt niet hebt begrepen wat God hier te vertellen heeft.

 





De verloren zoon – Part 3

3 06 2008

Spijtige nederigheid.

 

Waarom een titel zoals “spijtige nederigheid”. Nu moet je weten dat nederigheid heel heel heel heel heel goed is. Dat is dus heel goed hé, maar dat had je al wel begrepen. Maar waarom dan spijtig?

 

Wanneer je het verhaal over de zoon leest die weer thuis komt dan wordt het maar al te dikwijls gelinkt aan hoe nederig je moet zijn om tot de vader te komen. Je moet kruipen en zweten en berouw tonen.

Je kan doen wat je wil. Wanneer het niet uit je hart komt is het schijnheilig. Je komt terug thuis en Papa ziet je komen en Hij rent op je af en is vol ontroering.

 

“Ach, kijk toch eens hoe slecht we zijn”.

 

De nederigheid van de zoon in dit verhaal was geen bevel. Jezus vertelt dit verhaal met een hartsingesteldheid. Het inzicht van die zoon en het feit dat hij berouw heeft van hetgeen hij gedaan heeft. Hij weet dat het thuis zelfs voor de dienstknechten beter is en gaat terug naar huis. Hij schaamt zich en komt voor zijn vader en hoopt op genade. Papa staat al lang te wachten met zijn genade. Hij denkt niet aan genade. Hij denkt niet.

“nu komt het moment van het oordeel. Zoon, kom tot inkeer en ik zal je vergeven. Je bent nu mijn slaaf want ik red je uit de wereld die jouw doet zondigen”.

 

Nee, nee, nee, dat is volledig niet wat er gebeurt. Wanneer je oprecht bent van hart dan onderwerp je jezelf automatisch, maar niet omdat je dan iets gedaan zou krijgen. Je Vader ziet je sowieso graag en heeft maar één wens.

“Wanneer komt die naar huis. Waar blijft die toch”.

 

Zijn hart kijkt uit naar de horizon. “Hé, kijk daar beweegt iets. Nee, toch niet, het is een voorbijgaande ezel.” Elke dag staat die aan de deur op de uitkijk. Wanneer zijn dienstknechten hem aanspreken “Meester, het eten is klaar”, wuift hij even met zijn hand; “jaja, ik kom al”. Maar een uurtje later is hij er nog niet. Hij staat nog steeds op de uitkijk. De dienstknechten houden hem in de gaten en besluiten zijn eten tot bij hem te brengen. Hij kijkt eens naar het bord en neemt een hap… “Hé, kijk, daar beweegt een puntje.” Hij laat zijn bord staan en loopt richting punt. Hij keert terug, afwachtend; “Hij zal wel komen, het was ‘m nog niet. Hij is onderweg, ik weet het, hij komt terug. Ik blijf nog een uurtje zitten dan ga ik slapen.”

En jawel hoor, slapen doet hij. Maar hij haalt zijn bed niet. Hij valt in slaap daar waar hij zit. Die laatste minuut kan het zijn. Elk moment nu. Dag in, dag uit. De dienstknechten houden hem in de gaten. Ze brengen zijn eten aan de deur en wanneer hij indommelt dekken ze hem met een warm deken tegen de koude nacht. Ze zijn erbij betrokken. Wanneer de meester zijn ogen sluit, blijft er nog een dienstknecht zitten. “Hij mag het niet missen. Als zijn zoon eraan komt dan kan ik hem gauw wakker maken”. Ze houden de meester alert en proberen hem aan te moedigen te eten. Maar er is maar één ding waar zijn volle aandacht naar uitgaat. Zijn zoon. Zijn lieve Zoon; “Mijn zoon, mijn zoon, waar zit je toch. Waar blijf je toch? Kom toch even eten. Ik heb zoveel apart staan en heb nog zoveel liefde te geven. Ik heb je echt wel lief”.

Op een dag. “?Is’m dat? Zie ik het goed” De dienstknechten kijken mee. Ze hebben er geen idee van. In de verte zien ze wat bewegen, maar zou het de zoon van de meester zijn? Het ziet er zo niet uit. “Geen idee meester, het lijkt er in ieder geval niet op.”

“Ja toch wel, het is ‘m, ik zie het, ik weet het.” De vader springt recht en begint in de richting te wandelen van de persoon die op hem afkomt. Hoe dichter hij komt hoe zekerder hij wordt. Zijn pas versneld, zijn hart bonst in zijn keel; “Het is ‘m, het is ‘m”. Zwaaiend met zijn armen begint hij het uit te roepen. “MIJN ZOON IS ER… HIJ IS ER…”… De dienstknechten horen hem roepen en kijken elkander aan en barsten uit in gejubel. Een paar blijven staan kijken naar het spektakel, anderen lopen naar binnen en brengen iedereen in het huis op de hoogte. Er hangt een sfeer die niet te beschrijven valt. Het onmogelijke is mogelijk geworden. Iedereen dacht dat het voorbij was, dat het niet meer te redden viet. De meester zou tot het einde van zijn dagen naar de horizon zitten staren hebben, maar nee, het is gebeurd, de zoon is weergekeerd.

 

Het hart van de zoon zakt in de grond. Hij voelt zich vernederd, schaamt zich de grond in. “Wat kan ik doen om dit recht te zetten? Wat moet ik zeggen? Zou hij mij nog willen? Komt die mij slaan? Gaat hij roepen?… misschien mag ik nog wel bij hem werken?”

 

Zonder stoppen en/of nadenken rent de vader op zijn zoon af, vliegt hem om de nek en kust hem. “Je bent er weer, je bent er weer. Doe me dat nooit meer aan.”

“Ach, pap, ik ben het niet meer waard je zoon genoemd te worden, ik ben verkeerd geweest. Ik ben tegen jouw verkeerd geweest en tegen de hemel.”

Maar zijn vader is zo gevuld met vreugde dat hij zelfs die woorden niet hoort. Hij trekt zijn zoon mee naar huis en roept uit naar zijn dienstknechten; “Hey, hey, ga het beste kleed halen en breng een ring mee voor aan zijn vinger… en breng nog een paar schoenen mee om aan zijn voeten te doen. En ga het beste kalf slachten. We moeten feest vieren. Geen werk vandaag alleen feesten, mijn zoon is terug thuis. Laat het aan iedereen weten dat hij weer thuis is.”

 

Zo gezegd, zo gedaan. Het feest kan beginnen. Er is niets meer dat de vreugde van de vader kan stoppen. Er is niets meer waard dan zijn zoon. Hij heeft er op gewacht en het heeft zijn vruchten afgeworpen. Er is niets teveel voor hem. Hij is het allemaal waard geweest. Het wachten, de slapeloze nachten, de honger, de teleurstellingen, alles… viert feest

 

Laat je niet misleiden door valse nederigheid. God wil dat je met hem mee viert en blij bent omdat je thuis bent gekomen. Hij wil niet dat je blijft kijken op gisteren en wat je verkeerd hebt gedaan. Hij weet het wel, maar het is belangrijker voor de vader te weten dat je er weer bent. Iedereen viert feest.

 





De plaats van de … man

14 04 2008

Het perfect “christelijk” gezin. De man, het “hoofd” en de vrouw… euh… de onderdanige werkkracht die we niet te veel aandacht mogen geven. Alleen als we ze nodig hebben.

Natuurlijk is dit niet waar. De maatschappij is constant bezig de vrouw en de man een plaats te geven. Tegenwoordig heb je de “moderne” man. Ik heb geen idee welk verschil er ligt met de man van 100 jaar geleden, alleen dan dat die dan probeert zijn “vrouwelijke” kant te tonen?

Vrouwelijke kant???? Waar hebben ze het toch allemaal over. Het helpen in het huishouden? Al eens op de kinderen passen? Maar alé, wordt toch eens wakker. :-)

In het begin schiep God de mens, de man en de vrouw. Ten eerste was de vrouw gemaakt als hulp … in de zin van AANVULLING, niet slaaf van “ruim mijn onderbroek op van achter de deur en mijn eten moet klaarstaan als ik thuiskom”. Neen dat is het niet. Ze is een hulp in de zin van een aanvulling. Datgene dat teveel is voor de man. Daar kan zijn inspringen. Ze moet trouwens heel goed verzorgd worden. Geëerd worden, want ze heeft heel veel waarde.

Wie doet de afwas? De man, want dat is zijn werk. Wie kookt het eten? De man natuurlijk want dat is zijn werk. Euh, wie stofzuigt het huis? De man natuurlijk want… jawel dat is zijn werk. En jawel, wie doet de boodschappen, doet de was en brengt de kinderen naar bed? Jawel, de man, want dat is ZIJN werk.

“OE? Wa is da nu voor zever?” Ja, toch wel. Dat is allemaal ZIJN werk en ZIJN verantwoordelijkheid. :-D Cool hé? “En waar komt dan de vrouw aan te pas? “Ach dat is niet belangrijk. Dit moet je liefhebben. Het gaat niet om wat ze doet. Het gaat om wie ze is. Ze is diegene die God jouw als man gegeven heeft zodat je niet alleen zou zijn. Is dat niet de max? Je legt haar in de watten.

“Moet zij dan niks doen? “Ze weet precies wat ze moet doen. Je hoeft het haar zelfs nog niet te zeggen. Ze ziet jouw ook graag en zal jouw ook in de watten leggen. Ze zal de man niet laten alleen werken. Dat zou niet juist zijn. Maar daar heeft de man natuurlijk geen zaken mee, want die moet haar liefhebben. En de vrouw zal automatisch doen wat ze moet doen. Zonder enig bezwaar want ze ziet je graag… of zo behoort het toch te zijn.

Klinkt idealistisch hé? Tja, is ni anders mogelijk want God is een idealist. Alles draait om liefde en om voor elkander te zorgen.

Hoe zit dat met die vrouwelijke kant van de man?” Welke vrouwelijke kant? Een man is een man en alles wat de vrouw is komt uit de man. Dat zou misschien kunnen zijn waarom er in mannen zoveel “vrouwelijke” kenmerken te vinden zijn. Misschien komt dat omdat de kenmerken van de vrouw niet in de man zitten, maar de kenmerken van de man in de vrouw zitten. :-) De vrouw komt uit de man. Ze is niet geschapen zoals de man. God heeft een deeltje van de man genomen en daar een vrouw van gemaakt. Het is dus genetisch, die kenmerken.

De reden waarom er zoveel onderscheid wordt gemaakt tussen man en vrouw is omdat de wereld dit allemaal in vakjes heeft geduwd en zelf gaan bepalen is hoe een man moet zijn en hoe een vrouw moet zijn. En nu wordt er geprobeerd de boel te perveteren. Niet goed.

Voor de mannen… Heb je vrouw lief. Ze is niet een slaaf, maar je aanvulling. Ze is nog belangrijker dan jezelf. (gebruik ze zeker niet om je lusten op te botvieren)

Voor de vrouwen… Als je zo ‘n man vindt…, :-) (succes dus) geniet dan van die geweldige liefde en zorg die hij voor je heeft… ;-)





Recht op eeuwig leven

4 04 2008

cross_hearts_sm.gifIedereen heeft er “recht” op, al zal niet iedereen het ontvangen. Het eeuwige leven.

Sommigen durven te zeggen dat het ‘goede nieuws’ (evangelie) alleen voor christenen is, maar dat is helemaal zo niet. Jezus zegt dat zij die gezond zijn geen dokter nodig hebben. Het goede nieuws is voor iedereen, maar heel speciaal voor diegenen die verloren zouden kunnen gaan.

Eén van de bekendste teksten uit de bijbel is Johannes 3:16, waar staat dat God de wereld zo lief heeft gehad dat Hij Zijn enig geboren Zoon gezonden heeft zodat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. Voor iedereen dus. Iedereen heeft “recht” op dat eeuwige leven. Daar is voor betaald geweest met bloed. Simpel als pompwater.

Dat is het goede nieuws, dat Jezus gestorven is voor iedereen zodat we vrij voor God kunnen komen, wetende dat er iemand is die al betaald heeft voor al onze zonden. Zonder enig oordeel heeft Hij zijn leven gegeven, voor iedereen. Niemand uitgesloten. Iedereen heeft Hij lief.

Als iedereen er recht op heeft, waarom zal niet iedereen er van kunnen genieten dan? Heel simpel. Wanneer je een bon in de brievenbus krijgt voor een gratis auto, bijvoorbeeld, dan heb je recht op die auto. Maar als je hem niet gaat halen en de datum van de bon is verstreken, dan heb je hem dus niet ontvangen. Dan kan je daar ook niet van genieten.

Wanneer is onze tijd verstreken? Dat merk je snel, maar je moet zeker niet te lang wachten. God houdt van je en wil je heel dicht bij Hem. Hij heeft alleen maar het beste voor jouw. Ben je bang? Geen reden toe. Denk je dat je naar de kerk moet gaan? Geen reden toe. Het offer van Jezus is gratis en voor niets. Je kunt niets meer toevoegen aan het offer.

Je krijgt geen eeuwig leven door veel goede werken te doen, of heel hard de wet na te leven. Je komt er ook niet door alleen maar te denken dat je er zal komen. Neen, je komt er alleen omdat Jezus voor jouw gestorven is en omdat je dat aanvaard hebt. … Laat dit even inzakken…

Het gebeurt maar al te vaak dat er mensen sterven zonder ooit het evangelie gehoord te hebben. Laat het niet zo ver komen en geef je hart aan God.

Wil je meer weten dan kan je altijd contact opnemen.

God’s rijke zegen





De juiste focus

21 03 2008

heartguage_sm.gifJa, zowel als christen als “niet christen” krijg je enorm veel informatie te verwerken. Dat is dan als je veel op zoek gaat naar informatie. Bijvoorbeeld nieuws, actuele programma’s, magazines en andere. Persoonlijk ben ik er allemaal geen voorstander van.

Er werd mij wel eens gezegd, “geregeld”, dat je wel moet kijken als je wil weten wat er in de wereld gebeurt. Nu ja, daar ga ik natuurlijk niet mee akkoord, want wat is het van nut te weten wat er aan de andere kant van de wereld gebeurt? Om dan achteraf met vrienden en collega’s erover te praten? En dan weer; wat is waarheid. Niet dat alles leugen is, maar hoeveel is er waarheid? Er wordt alleen datgene geschreven en getoond waarvan men wil dat je het weet. Misschien wel propoganda? Geen idee. Maar in ieder geval heeft het in mijn leven geen enkel nut. Zero, nihil, niks… :-)

We moeten onze focus op de juiste dingen houden. We hebben een leven op deze wereld en in vele gevallen hebben de mensen rondom meer aan je dan de mensen in … aan de andere kant van de wereld… Je buurman, buurvrouw, kinderen, collega’s en andere. Wat gaan we bespreken over de oorlogen in Afrika of China of weet ik waar, terwijl we zelf nog ni kunnen overeen komen met die buurman naast ons?

Ahja, ‘t is juist… ‘t is de buurman die moet veranderen en moet doen wat “IK” zeg, dan zal het al een heel stuk beter gaan.

Jezus vertelde dat we onze naaste moeten liefhebben als onszelf. Het begint bij onszelf want wij moeten liefhebben. Dan zegt Hij dat we onze vijand moeten liefhebben, bidden voor diegene die ons vervolgen en jawel… :-) zegenen diegene die ons vervloeken. Zullen we daarmee beginnen? Daar begint de wereldvrede.

Jaren geleden was ik bij iemand op bezoek. De televisie stond aan en ik zag net een deeltje waar gesproken werd over een tiran in één of ander arabisch land. Iedereen had achteraf wel een negatief commentaar op die kerel. Tja, nu moet dat dus mij ook weer overkomen dat ik, jawel een aantal dagen later een nieuwsflash zag van een “christelijke” zender. Daar toonden ze net weer iets dat men niet zou tonen op de bekende grote zenders. Het ging over diezelfde tiran. Alleen lieten ze op die “christelijke” zender zien dat die man vergeving had gevraagd aan zijn volk en dat die op zijn knieën was gegaan. Heel die massa mensen deed net hetzelfde en schonk die “tiran” vergeving.

Wat doe je ermee? Knippen en plakken en iedereen laat zien wat ze willen dat je ziet. We moeten ons niet richten op die dingen want er zit niet altijd waarheid in. De waarheid is iets dat belangrijk is. Ik kan je vertellen dat er iemand iets gestolen heeft, maar weglaten dat diezelfde persoon berouw heeft gehad en alles heeft vergoed. Wat ik dan veroorzaak is sensatie voor de luisteraar en een slechte naam voor die persoon die berouw heeft gehad en vergeving heeft gevraagd.

Neen, goed doen. Liefhebben, dat is de boodschap. Je hebt geen bal aan het slechtmaken van mensen. Je hebt trouwens niet alle informatie. Je krijgt alleen maar een heel klein stukje en daarmee worden mensenlevens gevormd.

Liefhebben is de boodschap. Je naaste ALS JEZELF, je vijand liefhebben, bidden voor diegenen die je vervolgen, zegenen diegene die je vervloeken, vergeven diegene die tegen je zondigen (die tegen jouw onrecht hebben gedaan). Je zou verbaasd zijn hoeveel zonden er in ons leven actief zijn. Wat zouden we dan anderen gaan veroordelen?

Het ultieme offer kwam van Jezus. Die stierf voor de ganse mensheid. Geen enkele uitzondering, zodat iedereen tot God zou kunnen komen. Hij gaat geen slecht praten over jouw. Hij heeft daar geen reden voor. De aanklager is satan en zal alles doen om mensen te kwetsen.