De Verloren Zoon - Part 2

Ikke

 

Zelf heb ik dat mogen ervaren. Het gaat niet om de “wedergeboorte” in dit verhaal. Het gaat om een kind dat al in het huis is en dat dan opstapt. Hij gaat het op zijn eigen manier doen. Ik was en ben christen, maar ben even het huis uitgestapt. En dan heb ik het niet over het “ouderlijk” huis of de kerk, al ging ik daar ook weg. Neen, gewoon de wereld in zonder mij iets aan te trekken van God.

Nee, ik kon nooit ontkennen dat God er was… ergens, maar voor mij was dit toch wel een beetje allemaal te veel. Het spijtige is dat God hier nooit de schuld van was. Eigenlijk zou het makkelijk zijn om de schuld op anderen te steken, maar de schuld ligt altijd bij jezelf.

 

Hoe bedoel ik dat? God wil dat we Hem in de gaten houden en naar Hem luisteren, niet naar mensen rondom ons. Dat is iets wat we maar al te vaak doen. Gebasseerd op situaties, mensen, teleurstellingen, etc… was het me allemaal wat te veel geworden. Nee, ik heb geen erfenis meegenomen. Niet bij mijn weten. Nochtans, ik had wel een geestelijke erfenis, waarmee je toch wel een eindje komt, maar in de wereld blijft dat niet. Je gaat er onderdoor en op een bepaald moment kom je op een plaats waar je bij de “varkens” zit en geen kant meer op kunt.

“zelfs de gehuurde werklieden bij mijn vader hebben eten in overvloed en ik zit hier en heb geen nagel om aan mijn gat te krabben” (duidelijk een vrije vertaling)

 

En weet je wat? Je gaat terug naar Papa en Hij staat je al op te wachten. Hij weet precies waar je voor komt, maar Hij is blij dat je weer bent.

In het verhaal zie je dat Hij Zijn dienstknechten beveelt om de zoon een mantel aan te doen, schoenen en een ring aan zijn vinger te doen. En hé, laat ons feesten want mijn zoon was dood, maar is weer levend gewordenJ. Papa is ontroerd door heel het gebeuren en er is niets dat op dat moment beter kan gaan. Hij zit vol ontroering en vreugde. Yeah…

 

Hé, dit is dus letterlijk zo hé. Hij zit te wachten totdat je weer thuis komt en ontvangt je met open armen en overlaad je met rijkdom. Hij luistert nog niet eens naar hetgeen je zegt.

Heb je het al eens gelezen? De zoon is heel nederig en zegt;

“Ik ben het niet waardig je zoon te zijn. Ik heb gezondigd tegen jouw en de hemel”.

Duidelijk heeft papa iets gemist J want zijn reactie is heel duidelijk.

“Breng het beste kleed en breng hem een ring voor aan zijn vinger en breng ook nog wat schoenen”.

 

Yep, dat is God. Hij ziet je echt wel graag en laat het je dan ook duidelijk merken.

De Splinter - part 1

Mijn Genade is u genoeg…

Een paar woorden die voor honderden mensen bewijzen dat God niet altijd tegemoet komt in hun genezing. Een vers dat volledig uit context en begrip wordt getrokken. Spijtig, want juist deze tekst verteldt het tegenovergestelde…

En opdat ik mij door de uitnemendheid der openbaring niet zou verheffen, zo is mij gegeven een scherpe doorn in het vlees, namelijk een engel des satans, dat hij mij met vuisten slaan zou, opdat ik mij niet zou verheffen. Hierover heb ik de Heere driemaal gebeden, opdat hij van mij zou wijken. En Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is u genoeg; want mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. (2 Corinthe 12:7-9)

God is een genadig God. Hij is vol liefde en bewogenheid.

Een aantal jaren geleden zat ik met dat vers in mijn kop. Ik moest het antwoord weten. God onderwees mij over geloof en genezing, maar deze tekst bleek altijd maar in de weg te lopen. Nu ik ga geen teksten aanpassen naar mijn eigen context want dat zou niet fair zijn. God is de bron en daar moeten we naar luisteren. Hij mag van mij best de hele bijbel verklaren in mijn nadeel, maar alleen God mag dat. Mensen doen dat sowieso al. Als ze maar kunnen duidelijk maken dat ziekte van God komt en dat we dat moeten aanvaarden. Mmmmm…

Ok. Ik ga het proberen kort te houden hé. Genade wordt gewoonlijk gezien als; Lijden en blij zijn ermee, want God loopt naast ons. Dat is gedeeltelijk waar. Dat is zoals in een vrijspraak gekregen hebben, maar we zitten in de gevangenis, maar hé, we moeten blij zijn want de cipier loopt er ook nog… euh… dat is idioot.

In de eerste plaats is die “splinter” bij Paulus geen engel van God, maar een engel van satan. Dat is wel heel duidelijk. Wanneer is God’s kracht zichtbaar? In zwakheid wordt deze geopenbaard.

God’s kracht. Wanneer ik bijvoorbeeld zou ziek zijn en ik lees bijbelteksten en vertel mensen over God dan wordt God’s kracht en heerlijkheid niet geopenbaard. Alleen wordt er geopenbaard dat ik van God “*hou”. Simpel als dat. In Johannes 11 lees je het verhaal waar Lazarus sterft. Eerder kwamen de zussen van Lazarus al bij Jezus om hem te vragen dat Hij zou komen. Jezus zegt daar; “Deze ziekte is niet tot de dood, maar tot heerlijkheid van God, zodat de Zoon daardoor verheerlijkt zal worden” (vrij vertaald dus). Ondertussen sterft die kerel dan toch. De zusjes een beetje teleurgesteld. “Waart gij hier geweest, hij was ni gestorven”. Jezus denkt daar duidelijk heel anders over. Hij ziet niet met zijn verstand, maar met de wijsheid en woorden van God. (dat worden wij ook verwacht te doen). Even later wordt Lazarus uit het graf geroepen en jawel, hij komt eruit. NA VIER DAGEN. Daar is de genade. De blijdschap, de verheerlijking.

De zwakheid na het preken. Wanneer Jezus drie dagen gesproken had, werd Hij bewogen over het volk. Hij kon ze toch niet zonder eten naar huis sturen. MAAR er was duidelijk niet genoeg om uit te delen… zwakheid… maar Jezus nam wat er WEL was en dankte God, WETENDE dat God altijd tegemoet komt. Yep, meer dan vijfduizend mensen hadden eten. Het startkapitaal was 5 broden en 2 vissen. Wat zou jij doen in die situatie? “Ach we moeten lijden om de wil van Jezus!”. Geloof me vrij, honger lijden is niet de wil van Jezus! Ziekte is niet de wil van Jezus!

Al eens op gelet dat Jezus alleen maar deed wat Hij de Vader zag doen? En alleen maar vertelde wat Hij de Vader hoorde zeggen?

Word vervolgd…

(*wordt later nog verduidelijkt)