- Je bent geboren in een land en dat land heeft een regering. Dat wil zeggen dat deze regering verantwoordelijk is voor alles wat er gebeurt binnen het land. Ze moeten ervoor zorgen dat alles op wieltjes loopt. Je moet je onderwerpen onder deze regering, behalve wanneer de onderwerping tegen God ingaat. Is dat vrijheid? Ja, toch wel, ze regeren niet over je persoonlijk leven, maar kijken naar het geheeld.
- Je bent geboren in een gezin, zoals de meesten van ons. Wanneer je in een gezin bent zijn er regels van respect. De ouders kijken wat het beste is voor de kinderen en nemen in die zin beslissingen. Ouders hebben de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat hun huis goed geleid word. Deze vorm van regering is tot voordeel van de medebewoners. Je kan kiezen om het anders te doen, maar ook hierbij draag je gevolgen. Aan de andere kant hebben ouders geen recht om je te beperken in je groei, je vrijheid van denken. (opgelet, hele dun pad)
- Nog een vorm van heerschappij is één die in overkomst gebeurt. Wanneer je een contract tekent bij een werkgever of andere dan ben je verplicht je te houden aan de regels van dat contract. Ook weer hier doe je dit onder vrije wil. Je tekent geen contract omdat je het moet, maar omdat je ervoor kiest, je hebt dan ook inzicht op het contract en kan op voorhand een berekende keuze maken. Ongeacht het feit dat de werkgever je mag regeren aangaande het werk, heeft hij geen enkele inspraak in je persoonlijk leven.
God is duidelijk in wat Hij doet en zegt. Hij heeft van in het begin de mens vrijheid gegeven. Alleen hebben ze die vrijheid gebruikt om juist dat ene te doen waarvan God had gezegd dat het zware gevolgen zou hebben.
Sinds die tijd was er dan ook een juk van vloek op de schouders van de mens. Dat is iets waar de mens zelf voor koos, maar blijkbaar geleid door lust en niet door waarheid.
Jezus stierf voor ons en gaf ons die vrijheid terug. Hij nam die zonde op zich en de vloek. Die zijn nu volledig weg. Als het offer van Jezus zo groot was om de mens vrij te zetten, waar sta ik dan nog? Wie ben ik om te zeggen wanneer iemand wel of niet goed doet? Wie ben ik om het hart van mensen te oordelen op basis van daden? Als mensen vrijgekocht zijn van de zonde en de wet, WIE BEN IK DAN OM ZE TE BINDEN DOOR WETTEN en eigen inzichten?
De bijbel leert ons dat iedereen gelijk is voor God. Niemand is hoger of beter. Als je Jezus hebt aangenomen en Zijn offer aanvaard hebt is er niets dat je tegenhoudt om vrij te zijn.
Integendeel, de bijbel leert ons zelfs om de ander hoger te achten dan onszelf. Dat brengt ons op de plaats waar we iedereen die we kennen zouden moeten dienen en niet bevelen.
Moet je dat ook zo zien wanneer je een hooggeplaatst persoon bent? JA, wanneer je met twee in één ruimte zit, voor God, dan ben je niets meer waard dan die “arme duts” naast je. Je moet zelfs een manier vinden om hem te dienen.
God regeert alleen in de mens wanneer de mens dit toelaat. Jezus, de Zoon van God ging de voeten wassen van Zijn leerlingen. Hoeveel voorbeeld moet je nog hebben? Hij kwam om te dienen, niet gediend te worden. Hij achtte de ander hoger dan zichzelf en gaf daarmee Zijn leven, juist opdat je vrij zou komen.
Hoe moet je vrijheid bekijken?
Op zich is het niet zo moeilijk, want het komt neer om ongebonden te zijn, zonder verplichtingen en naar eigen inzicht.
Volgens mij zijn er veel die hierop gewacht hebben.
Maar hoe zet je dat dan praktisch om in daden? Dan kan iedereen zomaar doen waar die zin in heeft? Op zich genomen wel, maar…
Er is vrijheid en vrijheid. Vrijheid komt eerst en vooral door de keuze die je maakt. Je bent bijvoorbeeld vrij om te kiezen of je huwt of niet huwt. Natuurlijk wanneer je huwt dan heb je verantwoordelijkheden naar elkander toe. Je gaat met twee personen onder één dak en dan is het de bedoeling dat je elkander respecteert. Dit mag je nooit tegen elkander gebruiken. Aan de andere kant geeft een huwelijk je ook niet het recht om over je partner te heersen, eerder om zorg te dragen.
Nu ben je dus met twee, houdend van elkander en elkander respecterend. Je vormt een team, waarom trouw je anders.
Nu kan je bijvoorbeeld de keuze hebben om kinderen te verwekken. Dit is een dunne rand, want tot waar gaat die vrijheid.
Laat me dit ever verklaren zoals ik dat zie;
Eigenlijk wanneer je huwt dan deel je jezelf met de ander. Dat gebeurt ook op seksueel vlak. PERSOONLIJK ben ik tegen voorbehoedsmiddelen. Het is in handen van God of er wel of geen kinderen komen. Seks (gemeenschap) is in de eerste plaats niet gemaakt tot bevrediging van onszelf, het is een manier om het menselijk ras voort te zetten. De bevrediging/het plezier is niet de top prioriteit van gemeenschap tussen twee mensen.
Waarin ligt hier dan de vrijheid? Dit ligt in de keuze of je wel of niet gemeenschap met elkander hebt. Wanneer je wel gemeenschap hebt dan heb je erover nagedacht dat er mogelijk een zoon/dochter kan van komen.
Verlies je je vrijheid bij een baby/kindje? Daar kies je voor, net zoals in een huwelijk. Je hebt de vrijheid om te kiezen, maar daarbij zijn natuurlijk ook weer verantwoordelijkheden.
Wanneer je een kindje hebt dan geeft je dat niet het recht om dit kleine wezen z’n leven te gaan regeren. Dat is niet ons recht. Iedereen behoort God toe. God heeft het je toevertrouwd en het is dan jouw verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen en de toekomst van het kind in goede banen te leiden.
Dit bijvoorbeeld is allemaal een vorm van vrijheid. Ja, je bent vrij van keuze.
Een aantal jaren geleden had ik een jonge man in huis. Een aantal maanden later werd het me wat zwaar daar hij niet werkte en het stoorde me echt. Het ging me niet om het geld ofzo, maar ik kon dit niet blijven aanzien dat hij zo bleef… rondhangen. Zelf werkte ik wel.
Op een dag sprak ik hem aan en vertelde hem dat het tijd werd dat hij werk ging zoeken. Dat is toch een goede zet? Dacht ik.
Wanneer ik me omdraaide en wegwandelde liet God me stoppen. “Je moet vergeving vragen”.
Maar wat had ik nu verkeerd gedaan? Niets toch?
God maakte me heel snel duidelijk dat het niet aan mij is te beslissen of deze man wel of niet werkt, maar dat Hij dat beslist.
Ik keerde me naar deze jongeman en verontschuldigde mij bij hem. Ongeacht mijn “goede bedoeling” was het niet mijn recht in deze man zijn leven te gaan beslissen wat hij wel of niet moest doen.
Mijn zaak was dat hij onderdak had, eten en drinken en de rest was aan God. Ondertussen gaf ik hem wel Gods woord mee en leerde ik hem, maar verplichte hem tot niets.
Iedereen is vrij en ik of u hebben volledig geen recht om te beslissen in het leven van anderen.
Kan er dan volledig geen heerschappij zijn?
