Het woord lijkt wel heel tegenstrijdig want toen ik het opzocht stond er zo aan de ene kant: iemand met idealen en iemand die in het goede gelooft en aan de andere kant zie je dan de verklaring: iemand zonder werkelijkheidszin.
Nu is dit wel in deze maatschappij te begrijpen. Je blijkt geen zin voor werkelijkheid te hebben als je nog idealen hebt en in het goede gelooft. Nochtans zie ik dat anders. Ik bekijk het vanuit de goede kant van het woord. In die zin ben ik een idealist.
Idealen zijn belangrijk zolang het de juiste zijn en het is goed om in het goede te geloven. Dat kan ook niet anders. Dat zijn de dingen die God voor ons heeft gelegd. Hij wil dat we het goede nemen en daarin geloven ook. We moeten de idealen voor ogen houden.
Vroeger was ik meer een perfectionist en had ik graag de controle over dingen, maar dat is minder nu. Niet tegenstaande dat ik nog altijd wil dat alles goed wordt afgewerkt en dat alles goed moet verlopen, is het zeker geen stress meer of paniek dat het wel eens fout zou kunnen lopen.
Het is belangrijk alles vanuit het juiste oogpunt te bekijken, te weten waar het om gaat, om de juiste doelen te stellen. God heeft ons de zegen en de vloek voorgelegd en Hij zegt ons om het goede te kiezen. Hij helpt ons om de juiste idealen te plaatsen. En door heel de bijbel heen leert Hij ons om in het goede te geloven.
Het is zo makkelijk om het slechte te zien in mensen, steden, situatie en anderen, maar God leert ons om naar de goede dingen te kijken en Zijn idealen na te streven. We moeten nog zoveel leren, maar mogen Hem niet uit het oog verliezen.
De ideale gemeente/kerk zou dat geen droom zijn? 
Recente reacties