Christen

Ja, dat is iets dat erbij hoort hé. Sinds mijn tiende (ongeveer) ben ik christen. Wel met de nodige ups and downs. Vooral veel downs.

Het is meer dan alleen maar naar de kerk gaan of zomaar in je bijbel lezen en bidden. Het is een levensstijl, een manier van denken, een relatie met God, de Schepper van hemel en aarde. Voila, da’s er ook weeral uit.

Neen, het is mij niet opgedrongen geweest en de opvoeding was er ook niet naar. Althans. Toen ik een jaar of tien was kreeg ik van een oudere dame een kinderbijbel. Ongeacht het feit dat ik niet graag las (volledig niet graag lezen dus), las ik dat boek bijna in één keer uit. Het trok me aan. De verhalen die erin stonden. Die God waar altijd maar over geschreven werd. Het was enorm fascinerend. Eigenlijk is het dat nog.

De term Christen is eigenlijk ontstaan na de verrijzenis van Jezus. (ja, ok… hallo, da was echt wel duidelijk) en deze term verwijst dus naar de volgelingen van Christus. Tegenwoordig houdt die term niet veel meer in. Iedereen durft zich “christen” te noemen, met de gedachte dat het gewoon een soort ding is dat gewoon bij de algemene cultuur zit. Een meer negatief punt is dat tegenwoordig ook wel het “christen zijn” wordt gezien met een heleboel slechte en negatieve activiteiten. Dat is natuurlijk niet zo heel goed hé. Maar dat heeft geen bal met “christen zijn” te maken.

Jezus Christus betekent eigenlijk Jezus de Gezalfde. Hij is gekomen om voor de mensheid te sterven zodat iedereen die in Hem gelooft niet verloren zou gaan, maar eeuwig leven hebben. (Johannes 3:16) De mensen die Jezus volgen en Hem aanvaarden als hun redder en verlosser zullen dus eeuwig leven hebben en blijven zo gespaard van de negatieve kant van het eeuwig bestaan. De hel dus. Die mensen die dus God en Jezus in hun leven accepteren zijn dus “Christenen”. Of gewoonweg volgelingen van Jezus. Simpel hé. Christen is echt maar een term.

Wat we altijd voor ogen moeten houden dat kerk en christenen niet altijd iets met God hebben te maken. Euh? Misschien een beetje meer uitleg, jawel, dankuwel.

Wat er heel veel gebeurt is dat mensen naar mensen kijken om daar God mee te vergelijken.

Een voorbeeldje:

Als God dan bestaat, waarom zijn er dan zoveel oorlogen en hongersnoden?

Ja, ik ben echt wel in’t zak gezet geweest in de kerk, ge moet daar bij mij niet meer mee afkomen.

Ge moet eens kijken naar al die priesters en die schandalen. Als da God is dan moogt ge dan van mij bijhouden.

Spijtig, maar dat is niet God. Als ik vraag aan mensen of ze in God geloven krijg ik wel eens van die opmerkingen. Maar mijn vraag heeft niets te maken met al dat soort dingen. Het gaat over God, niet de kerk, niet oorlogen. God en jij. (en ik dus). Wat anderen doen kan mij worst wezen. Het gaat tussen mij en God en dat is diegene waarvoor ik me later zal moeten verantwoorden, ongeacht de situatie op deze wereld, ongeacht wat kerkleider doen of wereldleiders.

Later schrijf ik er nog wel uitgebreider over. Ik ben dus een gelovige, een volgeling van Jezus. Wat wie ook doet, het neemt niet weg dat God echt is en dat Hij van ons houdt. Kijk op Hem en niet op situaties.

Yeah